هنرهای رزمی دربار سلطنتی : ( كونگ جونگ مو سول )
پادشاهان ، خانوادهای سلطنتی و مقامات دولتی ، ارتش و بادیگاردهای اختصاصی داشتند كه نوعی هنر رزمی به اسم كونگ جونگ مو سول را تمرین می كردند. این هنر رزمی دربار سلطنتی موجب پیدایش فنون محرمانه ای شد كه برای سلاح های مقابل مانند: شمشیرهای كوتاه و بادبزن های چند لایه استفاده می شد. همچنین تكنیك های پیشرفته و بسط یافته، شامل تكنیك های منحصربفرد و بدون استفاده از سلاح و قفل مفاصل و ضربه به نقاط فشاری می بود .
  کونگ جونگ مو سول
اسناد موجود در ژاپن این نكته را بیان می كند كه بسیاری از تكنیك های كونگ جونگ مو سول راه ورود به آن كشوررا پیدا كرده و موجب پیدایش سبكی، ژاپنی به نام جوجیتسو شده اند. شاه جین هونگ از پادشاهی سیلا ، جنگجویان هوارانگ را ترغیب می نمود تا علاوه بر آموزش هنرهای رزمی دیگر، به یادگیری و تمرین كونگ جونگ مو سول بپردازند. ولی بعدها در دوران پاد شاهی سلسله كوگوریو و سلسله كوسان، پادشاهان كره برای حفاظت از خود در مقابل شورشهای نظامی یا هرگونه طغیان سیاسی دیگر، سیاستی را برای تضعیف تمرین هنرهای رزمی و نیز ممنوعیت داشتن صلاح اتخاذ نمودند .
اگرچه هنرهای رزمی كره در چارچوب دربار سلطنتی و چه بیرون از آن به توسعه و پیشرفت خودادامه داده اند، از تلاشهای بسیاری از هنرجویان هنرهای رزمی برای تمرین، ثبت و گرد آوری این تكنیك های گرانبهای هنرهای رزمی تشكر و قدردانی می نمائیم.
یا به عبارتی دیگر این سبك بعنوان هنر رزمی خانواده سلطنتی شناخته می شود. هنر رزمی كه خاندان سلطنت به منظور دفاع شخصی هنگام حملات ناگهانی دشمن و همچنین در مواقع اضطراری آموخته بودند تا بتوانند بدون وجود محافظین از خود دفاع كنند. از این سبك و تكنیك های آن بدلیل اختصاصی بودن آن برای درباریان و همچنین محرمانه بودن تكنیكهای آن اطلاعات آن هرگز به بیرون از معبد كشیده نشده است و استاد نجاتی با مذاكره با استاد بزرگ این سان سئو توانستند با زحمت زیاد نماینده رسمی سبك در ایران شوند .